Bütün Gölgeleriyle

sabahı durularım

incecik kumaşında gömleğimin

kokunu alsın diye yeryüzü

sen tenimdeki sancılı ezgi

sen damarlarımdaki acemi pınar

kelimelerim sana hazırlanır her sabah

bıçak açmazsa göğün ağzını

gözlerim kendi yaşlarına sığınır

daha bir yalansızlaşır yalnızlığım

bütün gölgeleriyle çekilir içerimden hayat

yurdum olur sensizliğin ortası

her sabah beynimde

her sabah

sevmeye hırçın bir çocuk tohumlanır