Bütün İyi Şiirlerin Sonunda

uyandım

öptüm seslerini ölümün

bütün iyi şiirlerin sonunda..

gündüzün ve gecenin soluğunda

hüznün ıslanan taşları kararırken

soğuğun şiveli ağzında kanayan dans kadar sev beni..

çünkü,

birazdan gün başlar

sesini çalar sessizliğin utkusu

örülür bir saat sözle suya

gözbebeğimde dağ iken

kelebeğin düş gülü

sessizlik ve serinlik her uyanışımın

ayak izi

mahşer çığlığı yıkanan gölgeler

öyle ya

dilimin tasına topluyorum

kelimelerimin ibadetini ve

biraz biraz sarı yüzünü

mevsimin..

ahh benim

yıldızlara bakan gecem

kabuğunda kaç nefes soluk k/alır

sen hangi dağın fırtınasısın

boşluğa akan vadilere kızılca asılanım

hadi sarkıt yalnızlığı gözlerimin örtüsüne

derin sulara akalım

sonra

yine gece ve

yıldızlar başucumuzda olsun

hiç kımıldamasın tepeler

eteğime uzanan bir gökyüzü

ucu işlemeli yalnızlığın sırtı

ey dünya

tam kenarındayım kabuğunun

dilsiz güneşe kuş giydirirken

gözlerimin dağınık ağında pencere

seni en güzel şiirin ırmağına sakladım

uyandım

öptüm seslerini ölümün

Üşüyor musun

.......