Büyük Açlık

kadın, aşka korkusundan şeytanın

yağmurun buluta telaşından

ekmeğin tuza muhtaçlığından

ve sizin sessiz yürüyüşlerinizden

yaratılmıştır.

Müzmin bir yalnızlıktır bu kuytu.

Kuytu gözleriniz kör topal halimle

düşer omuzlarıma, kederli ve verimli teniniz

yıllarca düşlerime vaha; tırnaklarınız, geçmiş yalanın

pembesine, gerçek bir olmuş barışta ve savaşta

Neştersiz bir ameliyattır bu sancı.

Kan tutar, toplumun uykusu ağırdır,

ışık tek taraflı iner nur dağına, berrak olan zarifliktir

şuur tutulur, özlem dilde değildir, damarları sarar

Asla sokağa çıkılmaya izin verilmeyen bir evdir bu aşk.

Pencereden bakılmaz, kapıları kilitlidir

tükenmez bir çorba pişer dergahında.

mağripte ırmaklar oluşturur suskunluğu

hukuku çözer; yargılar, bırakıp gidenleri

duvarlarından hüzün sızmaz, boyası hep beyaz

kırgınlıklar sandıklara gömülür.

Siz, insanlığın düştüğü kuytu

var olmanın yaşattığı sancı

ve inanmanın kalın ve büyük yazılan altı çizgili inancısınız aşk.

Çağırın savaşçıları vakit geldi.