Büyük Duvak
"Unutma Oyunu"
Arada bir aklıma düşsen de
Hiç kalkmıyorsun düştüğün yerden
Bir düşe adımızı verdik
Kalbimiz yandı!
***
Ürperen sırtımı çıkarıyorum sırtı açık elbisenin içinden
Dışıma giyiyorum sırtımı
Elbisem içimde kalıyor
İçim ısınsın istiyorum
İçim ısınmadan, ciğerlerim terlemeden ısınmıyor sırtım
Kalbimin yanına bir kalp çizmek gerek
Büyük bir itinayla
Küçük korkularla
Korkuların büyüttüğü boşluklar yaratmalı bedende
Eksiliyorum
Yüreğime yenildikçe
Ellerimle ellerini çiziyorum
Buğusunda ısınan kalbimin yanına, camdan
Kırıldı kırılacak hayaller kuruyorum
Evimiz hiç olmadı
Bir sürü duvak yaptım
Oyuncak bebeklerime olacak kadar küçük duvaklar
Kendime küçük gelen dünyada büyümeye çalışıyordum
Çalıştıkça küçüldüm
Oyuncak bebeklerim kadar, ufaldım
Böyle dokununca nasıl da kırılgan her şey
Zaman nasıl da kaygan
Ama geçmiyor
Küçüklüğümdeki gibi
Büyüklüğümde eksik bir şeyler var
Küçük başıma sığmıyor büyük duvaklar
Büyük dualar biriktiriyorum dudaklarımda
Güvenmek için biraz daha sağlam basmak gerek
Dünya kayıyor ayaklarımın altından
Zemin kaygan
Ellerim ayak uyduruyor
Yerleşemiyorum gitmekten
O köşede son bakışı kalmasaydı küçük kızın
Büyük umutları olacaktı
Böyle gitmeseydi elleri önünde birleşik
Sağlam kalmalar düşleyebilirdik
Yetişebilirdik, yerleşebilirdik
Ufuktaki karaltıda kararmasaydık
Yok olmayı da deneyebilirdik
Varlığına inandıklarımız olmasaydı
Oyun oynamasam unutamazdım
Ben en çok unutma oyunu oynadım
Yirmi Aralık İki Bin On Üç 16 30