Büyük Kurtarıcıya
Ben hiç pes etmedim Ata'm
Ben hiç "düzelmez bu karmaşık düzen" diyenlerden değildim
Ben hiç "sus yoksa canın yanar" diye korkmadım
Ben hep güvendim Ata'm
Sana... Senin nesline... Öğretmenine... Avukatına...
Sanatkârına... Doktoruna...
Ve nicelerine... Senin olan her şeye...
Edebiyatına... ahlakına... toprağına... gülüne... suyuna...
Hep baktım, tahtanın üstünde güneş vurdukça gözleri parlayan;
Başının üstünde duran bayrağına bakıp "yine güneşi gülerek karşılıyorum"
Der gibi bakan gözleri çakmak çakmak koca adama...
Ama bana kimse güvenmedi
Kimse gülümsemedi, sıvazlamadı sırtımı
Düşünce kaldıran oldu belki
Ama o da kirlettiğim çorabıma, yırtılan kazağıma baktı, kızdı, acıdı...
Senin gibi baba olamadı hiç kimse
Herkes koşuşturup duruyordu
Bense durup bakıyordum
Haykırıyordum, ama kime?
Onlar inatla, telaşla, korkuyla...
Koşuyorlardı...
Düşünemiyorlardı artık
Bu yüzden suçlu benim! Ben oldum!
?Niye düştün' diyen de yoktu
?Düştün ama hadi kalk artık!' diyen de...
Sonra Ata'm;
Adam olamayanlar benden adam olmamı istediler
Hadi gel biraz da sen uğraş dediler
Durdum, yine sen düştün aklıma
Gözleri çakmak çakmak koca adam!
?Hadi!' dedim, bak o da istiyor...
?Türk, öğün, çalış, güven' dememiş miydi?
Peki, bu uğraş senin istediğin yönde miydi?
Ben yine de hep yardım ettim Ata'm
Ama aldıramadım, anlatamadım işte kimseye
Artık sıra bendeydi ya,
Benim de koşacağımı, korkacağımı, şaşıracağımı
Düşündüler...
İlk defa ve son defa; düşündüler...
Ama ben, kanatları yere döndürülmeye çabalanan biri;
Ben yürüdüm ağır ağır... Emin olarak...
Ben bildim kendimi Ata'm
Anladım seni
Bu bana yeter
Bu, yarına yetmez
Ama sen merak etme gözleri çakmak çakmak koca adam
Ben, yarına da yeterim...
02/10/2007
18:15
?'Herkesin vatanı için yapabileceği bir şeyler vardır mutlaka''