Büyümek Ne Zormuş Be Anne

Doğumu bekleyen bir annenin

Yavrusuyla kavuşmasıydı

bizim özlemlerimiz

saf sevgiye gebe

sen

ben

ve ciğer-parem

Sen bir güfte yaptın

Biz besteledik

Söylediğimiz umut şarkılarıydı

Biz çaldık biz söyledik

Çalıştık notalarımıza

Çalıştık da çalamadık

Flavtanın deliklerine

Küçücük parmaklarımızı koyduksa da

Deliklerini bir türlü bulamadık anne

Nasıl bir çalgıymış bu yaşam denen muamma

Bir türlü neresinden tutacağımızı bilemedik be anne

Sonra sen yeni bir güfte yaptın

Yeni notalarla

Biz yeniden besteledik

Tekrar denedik

Bir nefes verdik

Bu sefer de nefesimiz yetmedi

Yetse de hiç ses çıkmadı anne

Bağırıp haykırdık sessizce soluğumuz kestiler bıçak gibi

Bizi senden başka da kimse duymadı be anne

Büyümeye çalıştık

Büyüdük ama

Büyümek ne zormuş anne

Gittikçe kararmaya yüz tutmuş dünyamızda

Varsın Edison ampulü bulmasa ne yazardı

Biz sırf senin ışığında

Küçücük dünyamızda

Nasıl olsa aydınlanırdık anne

Yüzümüz hep güneşe dönük olsa da

Güneş bize niye küskün bir türlü ışığa varamadık be anne

Kartalların kanatları bile

Senin ki kadar güçlü değilken

Biz o kanatların altında

Güvendeydik

Ama bir gün çıkma vakti dediler

Özgür kalmalıymışız

Çekip çıkardılar

Doğanın kanunuymuş ya yerine getirmeliydik

Büyüsek de kendi kanatlarımız ne küçük ve güçsüzmüş

Senin kanatlarının dışında özgürlük ne zormuş be anne

Sen her gece bize masallar anlatırken

Biz her gece yeni hayatlar kurduk

Sen anlattın

Biz yeni dünyalar yarattık

Arkası yarın hayallerdi bizimkisi

Hiç bitmeyen

Hayal kurmak senin masallarında

Ne güzel di anne

Hem de bedava

Hiçbir bedel ödemeden

Nasıl bir masalmış ki bu hayat denen efsane

Bir türlü mutlu sonu yazamadık be anne

Çiçek tarlası diye gezindiğimiz taşa toprağa

Mayınlar ekmişler belli belirsiz yerlere humbaralarla

Biz her bastığımız mayına

Gelincik diye gülümseyip geçemezdik

Senin gölgen bile yetti bizi korumaya anne

Nasıl bir tarlaymış anne bu hayat denen tabiat

Yine de mayınlardan bir türlü kaçamadık be anne

Ah be anne

Şimdi sanki duvarda asılı

Bir nü resmiyim

Bir portreyim

Belli belirsiz

Çıplak korunmasız

Üşüyorum anne

Sen ört üstümü gündüzünle

Söyle akşam gelmesin üzerime

Doğanın kanunlarında mevsimler varmış bilirdik

Peki biz yaz mevsimine bir türlü niye eremedik be anne?

Anneciğim

Şimdi bak ben de anne oldum

sen

ben

ve ciğer-parem

Anne olmak büyümek ne zormuş anne

Büyütmek ne zormuş

Senin gölgen bile yeter bize

İYİ Kİ VARSIN ANNE

07/05/2009