Büyümek Ne Zormuş Be Anne
Doğumu bekleyen bir annenin
Yavrusuyla kavuşmasıydı
bizim özlemlerimiz
saf sevgiye gebe
sen
ben
ve ciğer-parem
Sen bir güfte yaptın
Biz besteledik
Söylediğimiz umut şarkılarıydı
Biz çaldık biz söyledik
Çalıştık notalarımıza
Çalıştık da çalamadık
Flavtanın deliklerine
Küçücük parmaklarımızı koyduksa da
Deliklerini bir türlü bulamadık anne
Nasıl bir çalgıymış bu yaşam denen muamma
Bir türlü neresinden tutacağımızı bilemedik be anne
Sonra sen yeni bir güfte yaptın
Yeni notalarla
Biz yeniden besteledik
Tekrar denedik
Bir nefes verdik
Bu sefer de nefesimiz yetmedi
Yetse de hiç ses çıkmadı anne
Bağırıp haykırdık sessizce soluğumuz kestiler bıçak gibi
Bizi senden başka da kimse duymadı be anne
Büyümeye çalıştık
Büyüdük ama
Büyümek ne zormuş anne
Gittikçe kararmaya yüz tutmuş dünyamızda
Varsın Edison ampulü bulmasa ne yazardı
Biz sırf senin ışığında
Küçücük dünyamızda
Nasıl olsa aydınlanırdık anne
Yüzümüz hep güneşe dönük olsa da
Güneş bize niye küskün bir türlü ışığa varamadık be anne
Kartalların kanatları bile
Senin ki kadar güçlü değilken
Biz o kanatların altında
Güvendeydik
Ama bir gün çıkma vakti dediler
Özgür kalmalıymışız
Çekip çıkardılar
Doğanın kanunuymuş ya yerine getirmeliydik
Büyüsek de kendi kanatlarımız ne küçük ve güçsüzmüş
Senin kanatlarının dışında özgürlük ne zormuş be anne
Sen her gece bize masallar anlatırken
Biz her gece yeni hayatlar kurduk
Sen anlattın
Biz yeni dünyalar yarattık
Arkası yarın hayallerdi bizimkisi
Hiç bitmeyen
Hayal kurmak senin masallarında
Ne güzel di anne
Hem de bedava
Hiçbir bedel ödemeden
Nasıl bir masalmış ki bu hayat denen efsane
Bir türlü mutlu sonu yazamadık be anne
Çiçek tarlası diye gezindiğimiz taşa toprağa
Mayınlar ekmişler belli belirsiz yerlere humbaralarla
Biz her bastığımız mayına
Gelincik diye gülümseyip geçemezdik
Senin gölgen bile yetti bizi korumaya anne
Nasıl bir tarlaymış anne bu hayat denen tabiat
Yine de mayınlardan bir türlü kaçamadık be anne
Ah be anne
Şimdi sanki duvarda asılı
Bir nü resmiyim
Bir portreyim
Belli belirsiz
Çıplak korunmasız
Üşüyorum anne
Sen ört üstümü gündüzünle
Söyle akşam gelmesin üzerime
Doğanın kanunlarında mevsimler varmış bilirdik
Peki biz yaz mevsimine bir türlü niye eremedik be anne?
Anneciğim
Şimdi bak ben de anne oldum
sen
ben
ve ciğer-parem
Anne olmak büyümek ne zormuş anne
Büyütmek ne zormuş
Senin gölgen bile yeter bize
İYİ Kİ VARSIN ANNE
07/05/2009