Büyümek Yalanı

Çocuktuk, çoktuk.

Herşey tozpembe ve güzeldi

Sonra büyümeye heveslendik,

Yada mecbur bırakıldık belkide.

Belki de bi hastalıktı büyümek,

Çaresi hiç bulunamayacak bir hastalık.

Halbuki ne güzel de yürüyorduk hayatın tadını çıkara çıkara

Ne güzel hoplayıp zıplıyorduk hayata inatla.

Ve olanlar oldu sonunda

Gençliğe ilk adımlarımızı attık, yanlışlkla da olsa

Biranda koşmayı öğretti hayat,

Ardına bakmamayı, acımamayı,

Kaygılanmayı, dertlenmeyi...

Vede koca bir yalan olan sorumluluk duygusunu

Daha az mutlu olalım,

Daha çok çalışalım diye uydurulmuş yalanlar dizisiydi büyümek

Ve sonra sevmeyi öğrendik, aşkı öğrendik biyerlerden

Çuvalladığımız anıydı gençliğimizin

Dertsiz basımıza koca bir dert aldığımız anıydı.

Sırtımıza bir ton yük almıştık aslında

Seviyorduk, sevilmiyorduk

Seviliyorduk bilmiyorduk.

Ama herşeye rağmen güzeldi aşk, güzeldi sevip sevilmek

Dahası aşktı, aşktı acıya gülmek.

Peki ne değişti şimdi, neyin hesabını yapıyoruz.

Kaç gram seveceğimizin mi,

Kime ne kadar değer vereceğimizin mi

Bırakın allah aşkına şu saçmalıkları

Bırakın içine gömüldiğünüz karanlıkları

Büyütmeyin gözünüzde kendinizi

Ve yapışın hayata dört kolla, yapışın çocukça

Sevin sevilin inatla

'Keşke' demektense dönüpte

'İyiki' deyin tüm yaşanmışlıklara...