Büyüyemedik

hayatımın son demlerını yasıyorum artık

bir elimde geriye bırakacagım sana yazdıgım mektubum

bie elimde ise içime son kez cektıgım sıgaram

yere düşen bır kar tanesi kadar hafifim artık

sonbaharda ağaçda sallanan bir yaprak kadar titriyorum şimdi

hep yalanlarla büyüdük

belkide hep bu yüzden kactık korktuk hayattan

bize hiçbirzaman hayatın dogrularını güzelliklerini göstermediler

biz hep yalan yanlısı bıldık

hep çirkefler içinde büyüdük

hani büyüdük diyoruz yaa belkıde büyüyemedik büyülendik

hani bir rüya görürsün yaa hıc uyanmak istemezsın uyandırırlar

biz hep kabus gördük

hiç uyandırılmadık

biz masallarla büyümedik

biz hiçbir zaman hayatı tozpembe göremedik

hani kelebeklerin yasayacagı tek bır gun vardır yaa

bi umutla beklerler o gunu

tek bı gun yasamak ıcın

bız hep ölümü istedik....