Buz Dağları

saç baş darmadağın

gözler uykulu;

pılısını pırtısını toplayıp

yüreğimizi terk eden,

bir kadınının

ihanetine uğramış gibi perişanız...

ölü toprağı serpilmiş gibi üzerimize;

güvercinlerin kanatları kırılmış..!

senaryosu yazılmamış

bir tiyatro var sahnede;

ve nereye baksak

bir kukla var karşımızda sırıtan...

bu bir ironi,

satın alınmış bihaber figüranlarsınız...

başıbozuk düzen,

düzensiz yaşamanın sonucu...

duyuluyor,

ölü şehirlerden sessiz çığlıklar...

artık tek yürek

ve tek yumruk olma zaman'ı.

neden mutsuz ay ve yıldızlar,

bu mehtapta hala karanlıktayız.

bir güneşimiz var içimizi ısıtan;

gölge olamayacak buzdan dağlarınız.