Buza Batır Yüreğimi

---

Alnımdaki kavganın tek tesellisi sendin

Şimdi deli bir fişeğe sür beni

Namlusu kırılsın gözlerindeki tüfeğin

Ağlasın içimdeki barut kokulu zemheri

Kurulsun adın dilimin en leziz yanına

Y a d a

Sana söz diye biçilen yere

Sen bana yeniden es delice bir lodos ıslığında

Ayrık otları belirsiz bahçelerin

Her söz sana dairdir her lisan sen üzre iken

Sensiz anlamı yok şimdi tüm lehçelerin

Şimdi buza batır yüreğimin ateş b/ulanan inzivasını

Öylece sana buzul yanımdan eriyeyim

Anla halden öteyim, oku içimin sızısını

Sensiz geçen saatleri zamanın göbeğinden süzdüreyim

Bir kaç salise türet ömrümün harmanından

Ben yok olmadan daha sende ölmeyi yüce dergâha bildireyim

Durup yeniden sana olan serkeşliğimi irdeleme ,

Mateme bulanıyorum her ne hikmetse

Çoğaltıyorum her romanın acıtan tarafından yazdıklarımı

Dilimin zulasından nice şiirler iltica etmiş ‘'sin'' yerime

Ben öylece mısra mısra kalemin mürekkebinden adına kanıyorum nedense

Kırmızı bir halıdan geçti ruhumun topukları

Sonra güneşi doğurdu ayak parmaklarıma değen toprağın rahmi

Aşkına doğrulacak kaç harf çaldım bilsen

Kaç çürümüş takvimin sayımından gün

Kaç yılın aritmetiğinden ayları ömrüne hırsızlık ettim söylesem

Çocukluğumun gözleri asıyor masum ağlamalarımı geçtiğin sokaklara

Çığlığıma düşürdüğüm cenin yanımı örttüm ve hayıflandım

Sevdamıza sızan harf devrimlerini nice zamandır sessizliğe gömdüm

Adını bilemediğim bir şarkının lisanını yeniden sen diye ezberime ördüm

Masaldan habersiz çocukluğumu oyalandır k/af dağında

Ellerime ekilen çamur oyunlarını yıka nefesinle

K

i.

Annemde öyle yapardı

Şiirlerin tırnağı kırılıyor ben sana güzel söylemleri mısralara yüklerken

Boşluğun orta tarafında gezinen mürekkepleri topla gel efsunlu ellerine

Derin bir mananın alın çizgisinde kalemi tuttur parmaklarıma

İçli içli şiir yazayım ve üşüyeyim gözlerine

A n l a ben hep böyleyim sende..