Cadı Kazanı

Duygulara zincir vurdu aklımız

Gülücüklere maske oldu yüzler

Bu nasıl nazdır ki;

Yılları yedi bitirdi

Arpa boyu kaldı sevdamız.

Haydi ses ver sesime

Yoksa anlayacaklar diye

Dökeceğiz içimize her şeyi

Küfesini yüklemişken acıyı

Ne yapabilir ki beynimiz.

Çıkış yok, içindeyiz,

Olmayanı varsayacaklar,

Günahı onlar işleyecekler,

Dilsiz kalan sevdayı,

Cadı diye yakacaklar,

Boşa gidecek cezamız.

Ama olsun, yazımız bu;

Belki de yükselirken göğe alevimiz,

Kanatlanıp uçarken görecekler

Ne masum gidiyor bak ruhumuz..

Hangi ateş yakabilir bizi?

Sen, büyüsündesin sevginin,

Bense, yüreğinin içinde,

Sevdamıza alev işlemez.

30.06.1999-10.09.2008

arka plan:

Cadı kazanı kaynıyor, şiirlerde ateş var, suç ve ceza oluşmak üzere,

Hangisi daha güzel; kalması mı gizemli gönülde, yoksa saçılması mı coşkuyla dillerde?

Sorgulayalım ve güzelini ve doğrusunu bulalım....

Saygılarımla.