Çalgıcı

Özgürce yaşamak

Esaret mi yoksa cesaret mi diye kaç geceyi

Uykusuz geçirdim

Maviden habersiz

Birileri çıkıyor

Ne hayal kurduruyorlar

Ne de düş.

Oysa büyük hayaller

Büyük düşünenlerin hayalleri olduğunu bilmiyorlardı.

Aklımda deli sorular cevapsız...

Adak niyetine yakılan mumların

Duvarlarını aydınlattığı odadan

Yolculuğa çıkan ' çalgıcı '

göz bebeklerinden yürüyordu geldiği kente.

Boğazında duran mavi şal

İdam sehpasında duran devrimcinin

Boğazına geçirilmiş halka gibiydi

Bu kaçıncı ölümdü sabaha karşı

Bu kaçıncı son nefesin verilişiydi ki!

Sicili bozuk gecede

sicili bozuk insanlar karar veriyor.

Maviye hasret kalışına...

Ölen devrimciler miydi?

Yoksa fikirleri miydi?

Hangisiydi?

İsimleri hala akıllardayken, unutulmazken

Ölenler onlar mıydı?

Yoksa öldürülen insanlık mıydı?

Başımız omuzlarımıza ağır geldiğin de

Hepimiz bir gün öleceksek

Neden bu korku?..

Mavinin sahibi biliyorsa yüreğinin incindiğini

Gülümse güneşe.

Bir çocuğun gözlerinden.

Yarın bu günden yakın....

Esaret mi?

Onu hiç sorma?

Bu toprakların vazgeçilmezi.