Çalıntı / Çingene Ruhum

Kayıp bir şehrin

Dar sokaklarına dolan bu neşe

bir umutdu...

-Çalıntı,

Kalplerinden yoksun kalanları ağırlar-

Cümbüş mü bu?

Heybemizde hüzün durmaz

elbet bulaşır.

Acına, birazdan sende ağlarsın!

Terennüm eden dillerime

Dolanır az birazdan.

Bak

Çingene kızlarına

Şimdi...

Sevilmek ümidi herkesin nasibi

İşte gördün mü?

Beklenti imkansız gibi

Ay da geçer gider

Uzak diyarları avutur

Bir serabın ufak tebessümünü

Gör ki aldatır...

Ve Yıldızlar mı?

Sanma bizi kıskanır

İçtiğimiz göz yaşıyla dolu

Bir duble

Sen neyi bekliyorsun?

Sel geldi ve gitti be gülüm

Kum gibi kaldık

Yine çukurda...

-Herkes içindekini

Mırıldanır-

Şıkır şıkır bu ateşin başında

Bir kere çalındı ise kapın

Çalınmıştır ruhun

Şimdi karagüllerin kokusuna

bedenin isyanda...

Çingene ruhumun

Dar sokaklarında

Çengiler çalınır

İşte böyle zamansız...

Yürüyemezsin sende ben gibi

Bu deli zamana biat etmezsen

zararsız

Unutulup gidersin

Bir bıçak sırtında...

Yanar bu karmaşa

Kızıl mı kızıl bu ateş

Çözülelim ne olur

Isınırsa bedenimiz

Küçük kemikler ve de renkli taşlar Savuralım falımıza

Zaten

Kırıntı hayallerimiz...

Umudu arayalım gel

Seninle birazda..

Kavuşuyor muyuz?

Hadi sor bakalım,

Çalınan yıllarımıza

Bir mum yakalım

Ve bu Geceyi aralayalım.

-Gün yine yaralı,

Sensizlikte ölüyor bu zaman-

Kazınır elbet duvarıma

Taş değil ki gönlüm

Gözlerim firarda

Görmek istemez...

Çingene ruhumu,

Sen çaldın

Tamam da

Neden?

Ben bir

Yaşayan ölüyüm,

Niye

Niye

Niye diye

Artık sorma bana...

Tcpassenger_ierdogan