Çalıştığın Kadarı Verilir

Zengindim;

Evimde iki oda bir mutfak.

Aylık beşyüz bile değildi o günler.

Çok çalışırdım,

Ben diyeyim oniki, sende onaltı saat.

Sabahın yedisinden,

Akşamın dokuzuna kadar dışardaydım.

Ben Yirmili yaşlarda

Asgari bir işte,

Azami çalışan bir gençtim.

Menü hep aynı;

Bir domates, iki biber, bir yumurta: Menemen

Sabah akşam.

Kolaydı, ucuzdu, basitti yaşam.

İnsandım, temizdim

O zaman.

Tek lokmam vardı, tek gelirim.

Karnım doyardı helalinden.

Bu yüzden çok

Çok zengindim.

Bir seccadem

Bir ben bilirim,

Ağlamalarım bir çıkış yolu içindi.

Herkes gibi

Bir aile olmaktı ya

Çok uzak görünürdü.

Etrafta bir lokma için ne yalanlar

Ne düzenbazlıklar varken

Bir lokma için

Bir koca gün alın teri dökerdim.

Helal lokmaydı derdim.

Ne oldu şimdi;

Artık bir köleyim.

Maaşlı bir köle, her adımım sayılı.

Döktüğüm alınterinin, katkat fazlasını alıyorum.

Ama diyorum ki inan;

Eğer şimdi rahatsam,

O gönül zengini olduğum

Günlerde kazandığımdandır.

Şimdi aç açıkta değilsem,

Doğru dürüst çalıştığım zamanın

Meyveleridir derdiğim.

Bil ki ey dostum,

Allah, hiçbir zaman haksızlık etmez;

Her yaptığın iş,

Bir gün dolanır gelir yanına,

Bu tartı yanlış tartmaz.

Her insana çalıştığı kadarı vardır.

(Mart 2010)