Can Bedenden Çıkınca

Can elbet çıkacak nasılsa bir gün tenimden

Pencerelerde gezecek ruhuma acırım !

Kokladığım güller bir bir düşünce elimden

Yas tutacak bülbüllerin sesine acırım !

Sevdiklerime hep uzun geldi mesafeler

İzime hasret kalacak yollara acırım !

Doymazdım, boynuma mercan gibi dizilseler

Boşluğa uzanacak ak kollara acırım !

Saatlerce bakardım gözlere, ela, kömür

Bu gözlerden sökülecek sellere acırım !

Herşey boş... Hayallerle geçti bir ömür

Düşlerimi götürecek yellere acırım !