Can Beşiğinde

Umudun yeşerttiği kardelenler hep açar

Gökte çoban yıldızı yol gösterir ki naçar

Gün geceye düşerken sevgi hırsızı kaçar

Seher yeli aşkını fısıldar yâre gönül

.....Sevda hırsızı gözler vuslatın eşiğinde

.....Fırtınalar koparken gönül can beşiğinde

Bülbül gülsüz ötmezmiş sohbet gecelerinde

Yâr ise dilsiz kalmış sevda hecelerinde

Kaptırdım mı kendimi aşk bilmecelerinde

Bülbülün gülü gibi zalime düştü gönül

.....Sevgi bekleyen gözler vuslatın eşiğinde

.....Fırtınalar koparken gönül can beşiğinde

Bilet alınmış tren kalkacakmış saat kaç

Vuslat yolculuğunda sevgimiz yürekte aç

Kızıl saça yakışır papatyalardan bir taç

Mecnunun çölü gibi vahasız kaldı gönül

.....Yâri özleyen gözler vuslatın eşiğinde

.....Fırtınalar koparken gönül can beşiğinde

Gönül alışır denir beklenirse her vuslat

Kızıl akşam olurken yüzüne vurur haslet

Yâr gönlüne sabrı da nakışlar edip işlet

Şimdi visali bekle umudu kesme gönül

.....Hüzne bürünen gözler vuslatın eşiğinde

.....Fırtınalar koparken gönül can beşiğinde

17 Eylül 2010 ? SEYDİŞEHİR