Can İçindeymiş

beyhude dolandım boşa yoruldum

meğer aradığım can içindeymiş

ömrümü adadım hep ben aldandım

tükettiğim sevdam can içindeymiş

sevdasız gönülü kınadım hergün

yaşadım kırk sene kendime dargın

dost diye sarıldım kalbimde vurgun

kör kurşun yarası hep içimdeymiş

elveda demeye yetmiyor gücüm

yüzüm güler ama kan ağlar içim

kader bu boynuma yağlı bir sicim

celladım büyümüş kan içindeymiş

mert ile yoldaşken namerde kulum

gel artık demeye varmıyor dilim

tanrıdan gelirse hoş gelir ölüm

ihanet bilenir kin içindeymiş

can beden içinde bir nöbet tutar

kara toprak elbet bizide yutar

AHMET in sinesi canan la yatar

gönül kubbesinde gül içindeymiş

GEBZE

03/09/2008/