Can Kat Canıma.........

Yüreğime bağladığım karalarla,

Dileğimi bağlayacağım gönül ağacına...

Üç günlük ömrüne sığdıramadığın beni

İlmek ilmek işleyeceğim yalnızlığa...

Gökyüzünün mavisini kattığım düşlerimi

Karartmadan yine rüzgârlara vereceğim...

Sen ellerimi semaya uzatıp tutamadığım yıldızım

Ben ardında kimsesiz âşığın...

Alıp başımı çıktığım dağlarda sesim yankılansın

Her çığlık yüreğimden yüreğine uzansın...

Acıttığın içimi sereyim yırtıcılara

Gözlerin oyulsun içimden...

Gözyaşlarım yağmur kadar bereketli yağsın toprağıma

Umut tarlalarım yeşersin yokluğunda...

Terazisi şaşan sabahlarım denk olsun yalnızlığa

Her sabah kalktığımda yok olsun senden bir parça daha...

Seni bıraktığım yerde kal öyle masumca...

İçimden atamadığım saflığın kalsın aklımda

Bir daha dönecek olursam ardıma

Şikâyet ettiğim kelimelerimle boğulayım...

Şiir olsun dize dize dökülsün adın dilimden

Ve ben her satırda boğulayım acıdan...

Sensizlikle kuruduğum çöllerde

Can ol canıma can kat...

Şairin son kelamıdır ağzımdan çıkan

Kurak bir aşkın son hecesi...

Sen gittiğin yerde mutlu ol...

Ben hayalinle sarmaşık...

Öyle bir hal aldıki her şey karmakarışık...