Can Katar Cana

Acıyan döşümde

Yazamadığım şiirler çürüyor

Ay kararıp ayakaltına düşüyor

Ve

Gecenin kollarında üşüyorum

Sesim karanlığa karışırken

Sus pus oluyorum

Sensizlik çığ gibi büyüyüp

Çarpıyor sağıma soluma

Çıkmazı olmayan bir girdaptayım

Şimdi

Deşifre edip kendimi

Avazım çıktığı kadar haykırsam

Ağlasam doya doya

Ötesi

Berisi yok

Özledim

Hem de çok

Tarifi yok ki

Özlemin can parem

Tuttun ya

Sevdanın titrek ellerini

Sakın bırakma

Mutlu ol gece gözlüm

Mutluluğun can katar cana