Can Kral Arkadaşım
günlerden cuma sabahiydi
hatirlarmisin bilmem
elim siş gözüm morluk icindeydi (ANNE)
saat dokuzu bes geciyordu
mahallemizde oturan ahmet
yeni isten gelmisti daha
o benim can kral arkadasimdi
biliyormusun (anne)
hatirladinmi
oglum bu nehal demistin bana
hani kizmistin
utandim anne
diyemedim davam ahmmetti diye.....
boşa üzmüstüm onuda
gereksiz yere
sebebsiz yere kırmıstım onu
oysaki elini bile kaldirmamisti
her attigim yumrukda abi diyordu
can kıral arkadasim diyordu bana
iş işten coktan gecmisti (anne)
biliyorum cok üzmüş
cok kırmıstım ahmetimi
cok zoruma gitmisti
vijdanim beni rahat birakmiyordu
saat gece yarisini vurmustu
ahmet icin birseyler yapmaliydim..................
üc bestane zibidi gördüm sokakta
benden iri ve kuvvetliydiler
hepsine ana avrat sövdüm
biliyordum gücüm yetmeyecek
aldilar beni aralarina
sabaha kadar sürdü
inledim aralarinda
ahmetim can kıral arkadasım dıye
saat sabaha karsi alti olmustu
sen namaza uyanmis
beni o halde görmeyesin diye
saklaniyordum
yakalandim iste ne yapayim
sen bana icten ice üzülüp aglarken
akan gözyaslarım olduysa ahmetıme
can kıral arkadasıma
sen bana aglarken
icten içe hüzülü bir sekilde bakarken
gülüyordum
içten ice agliyordum can ahmetime
biliyormusun anneeeeeeee
en kıral arkadasımı kaybettımmmmmmmmmmmmmm
mezarina bile gidemedim anneeeee
biliyormusun annee
küs gitti bana
barismadan helallesemeden gitti anneeeeeeeeeee
bu canımı cok acıtıyor anneeeeeeeeeeeeeee