Can Kulağı

yağmur yüklü bulutlarla

ufkumu kuşatan rüzgâr

Kaf/kaslardan kopmuş gibi

yağışından belli

nağmeleri sinmiş her damlaya

uşakî gök bestesi

bir güfte gerek divan-ı kalpten

ardı kesilmeden.

istem dışı uzanıyor kollarım

-bu bir duâ hâli-

belki kucaklarsın beni

say ki gülüyüm rüzgârın

dikenlerini yüreğinde gizleyen

say ki ölüyüm

yağmur suyuyla yunmuş gibi

yaprak dökümü gelmeden

hafiflet yükümü

say ki müebbede hükümlüyüm

ağıdı peşin yakılmış...

eser mi bu rüzgâr yeniden?

bu bulut bulunur mu?

yağar mı bu yağmur bir daha?

açtım bütün pencerelerimi

oluklar yüreğime kadar iner

yağ yağ yağmur

içime içime

es es rüzgâr içesine

dinlerim besteni

kendime gittiğimde...

#aha