Can Telaşa Düşmüş

Can telaşa düşmüş

Dünya koridorunda,

Bir o yana bir bu yana

Daracık bir yerdeyim.

Keyfe keder mi dersin,

Yok...! babam yok

Yok kimseye nazım,

Açsam da açıksam da.

Can telaşa düşmüş,

Her gün bir başka hüsran,

Yaşamak bin türlü külfet.

Yarınların bitmiş,

Bitmiş kadife karanfiller.

Can telaşa düşmüş,

Artık ne yazık,

Bir çavlan değilim.

Köpük köpük

Berrak berrak.

Islak bir güneş,

Karanlık bir maviyim

Yaşama muhtaç

Yaşama aç gibi.

Can telaşa düşmüş,

Umudun bir gözü şaşı

Ah...! derken dökülür

Yorgu bedenimden ifrazat

Yıllarımı yontan

Bir bıçak,

Bir keser,

Bir rende,

Bir hızar

Ve bir tırpan biçer yeşillerimi.

Biliyorum,

Hakkım yok sevenlerimi üzmeye.

Onlara umutlar üstü

Özgürlükler dilerim,

Sevgili umudu ak;

Umudu pembe;

Umudu mavilerim.