Canavar Geceler

ah ölüm yırtığı geceler

uykusuz

sersem

takılmış yıldızlar dalgasına

maverâi dehlizinde samanyolunun

hücreme tutuyor fenerini

mahkûmiyetimin avuntusu

yaldızlı gardiyan

bedenim arık

gözlerim karanlığa açık

sis perdeleri aralanır da

aydınlığı doğuran rüyada

bir aleme akarım

birden titrer vücudum

sıkıntı gark olur zihnime

sarar bir örümcek ağı gibi hayallerimi

yalnızlığım

Ne begonya kokusu sarar hülyalarımı

Ne de serpilir yatağıma umut

Loşu yırtarcasına

Yastık altı düşlerim çığlık çığlık

ne kadar da kördür duvarlar

gece lambası uçuk büyücü

kahkahaları tenimde siluet

ah bu sıcaklık yakacak beni

damarlarım yumru yumru

avuçlarım ıslak

tabanlarımdan çekiliyor ruhum

basamak basamak

bedenim bîtap

uykuya hasret

ah canavar geceler

yine göz kapaklarım

ışıkta mı kapanacak

İlyas YAĞCI