Canevimde Kızıl Kiremitlerim...

duvarlarım yıkılıyor hayatımın canevinde

canımdın, candamarımdın...

canevimde kızıl kiremitlerim vardı,

saçlarından örme...

gözlerin vardı, ela camlı pencerelerim

ve panjurlarım, gözkapaklarınla pembe...

gidişinle, ardında bıraktığın o kasırgada,

yerle bir oldu hayallerime giydirdiklerim

senden sonra bir daha,

hayal kapılarımı açıp, eşiğinden geçemedim

git,

şimdi bu harabelerimde, hafriyat çeker yaralı yüreğim

bundan sonra,

ne yeni bir bina inşa edilir hayallerime

ne tek bir çivi çakarım, yeni sevdalar için...

basit bir bağ evi bile,

dayanmaz sensizlik şiddetinde depremlerime

sen git,

bütün enkazı yüklenir yüreğim