Canım Benim

Ay’ı kanan gözlerinin mevsim dönencesine eklenince ben

Nal sesine kulak veren mavilikte

Göç çağrısı ırmak olur yolların ucuna

Göğsümün yangınıyla boy atarken iklimler

Susturulmuş sancının sabır ateşidir bu

Deler giz gibi yalnızlığı..

Karanlığın sır kelebekleri gökkuşağı açarken

Uyandırmayın beni

içimde buğu hüzün

Gözyaşım şarap

Elimde sandık

Ağzımın kıyısındaki gamzenle su içiriyorum çiçeklere

Tozpembesiyle yağıp kapına

Bahar ikindilerini savuruyorum saçlarımdan yüzüne

Karanlıktan akan ışığın alev ikiziyiz

Ay’ın aydınlığı

Günün ışığı

Denizlerin köpüğü

Canım benim..