Canım Diyenler

Önümden geçeni küstah sayanlar

Yıllardır kapımı vurmaz oldular

Biricik akrabam canım diyenler

Şimdi hatır gönül sormaz oldular

Kimisi ustamdı, kimi çıraktı

Şu gönül onlara sanki duraktı

Hepsi bir anı, bir acı bıraktı

Bir kuru selamı vermez oldular

Akrabalar da el, ayak çektiler

Tüm umutlarımı, yakıp, yıktılar

Ne huzur ne mutlu an bıraktılar

Çektiğim çileyi görmez oldular

Düğünde, bayramda ararda özüm

Dönüp de bakmazlar ağlasa gözüm

Şimdi boş laf gelir onlara sözüm

Kapımı çalıp da girmez oldular

Canım dediklerim canımı yakanım

Gurbet köşeleri oldu mekânım

Çıkarcı dostlarla yanarken canım

Gelip de yaramı sarmaz oldular

Dört kitabı açıp, baksam kadere

Endişem, telaşım geçmiş boş yere

Necati ölsen de göz göre, göre

Yarana merhemi sürmez oldular

İZMİR 27.05.2013