Canımdan Can

Yine yalnızlık

Yine hüzün

Her taraf

Yıkılmaz duvar

Labirent ömrüm

Çıkmazda sona ererken

Buna değer miydi?

Bir düşün peşinden

Belki gerçeksiz

Geride iki can

Canımdan daha can

Geride iki can

Biri benden

Geride iki can

Kıyıverdim aniden

Pişmanlık

Bitivermişti

Isırgan otu gibi

Bedenimin her köşesinde

Pişmanlık

Yıkıvermişti

Bütün hayallerimi

Dönülmezdi

Koparılmıştı ipler

Ayırmıştı

İki canı

Canımdan daha canı

Bu bedelsiz candan