Canımın Buğusu

Yolun sırtındaki pürüzlere benzer bedenim

Çok kez koşarken çelme yemişimdir ansızın

Pervaneler biçmiştir; hatıraları, hatırları!

Cariyelerin çığlığı durur tasımda

Duyulmaz savaşların gözbebeğinden damlar o,

O çocuk gülüşler...

Toplanmış umutlarım bir avuçtadır hâlâ, kimsesiz

Su derler; yine kanar, yine içerim

Ellerin! dudaklarıma, değmiş ya, kâfi

Boğazıma kan zemheriyle aksın isterse

Tanıdık yüzler dizilsin göz çukurlarıma

Ne tesadüf ne rastlaşma benimkisi...

Müzeyyen geliyor aklıma, sabahın çapağında

'' Ne fena talihim var,

Kimi sevsem, el alır... '' diyor, bu kez

Ne tesadüf ne rastlaşma benimkisi...

Sandalye yorgunluğu sessiz gıcırdayışlar

devam ardına!

ya n'olacaktı,

ne sandınız...

deyişler.

Ömür bıçak olduğu zaman, önce beni keser bilirim

ve beni susma diye haykırıyorum sana, penceremden!

Kuşlarla selamlaşıp fikirlerini bile alıyorum,

bir kuru ekmekle üstelik!

Ne tesadüf ne rastlaşma benimkisi.

Beni unut istersen, yalınayak düşlerinde

Yapraklara gebe ve sırt sırta vermiş,

ağaç yığınlarını hatırla yalnız n'olur

ve

Beni hiç üşüme.

diyen bir sonbahar da var,

hıçkırarak içimde.

Burada her şey yalan göreceksin

Burası yalan ulan yalan!

Gideceğini düşündüğün an ki sen,

Korkunu üzerinden atmadan daha,

Beni ben susacağım.

Göreceksin.

diyen bir yağmur alıyor sonra, canımın buğusunu. .

Kirli elleriyle, hiç bir adamın yüzünü

Bırakmayacağım önünde diyen bir gökyüzü de !

Unutma,

Gözyaşların temizleyecek bu dünyanın hüznünü. .

Kalıplaşmış sözler içerine vuracak,

bir başka şiirle,

bir ince yağmurla belki de. .

Ne tesadüf ne rastlaşma seninkisi !

Sular yalaklarına varmadan henüz,

Delirmiş olacak bütün felsefi doktorlar

Çanı günde beş kez, aynı saat çalacak kalbinin!

Uymayacak köşklere gelen uşaklar

Uymayacak üzerlerine zengin hanımlarının,

haksız kazanç entarileri.

ve sen değiştireceksin tüm sokakları,

Ellerini hiç kirletmeden hemde.

Ne tesadüf ne rastlaşma seninkisi !

Bir gece yarısı,

Bütün yazılanları yakıp ısıtacaksın onları biliyorum!

Bir gülüşün kurtaracak o kışı, kışın çocuklarını

Ben seni hep tüteceğim.

Ne tesadüf ne rastlaşma sizinkisi.

Soğuklar, ısınmayı bilmeyen salaklarla dolu değil!

Soluklanmadan öğret bunu, rahat uyuyanlara!

Sadece senin sesin ısıtsın,

Üşüyen çocukların minicik parmaklarını!

Sen onların nefesi ol,

Ben daha çok ısınacağım.

Yalnızca yarım kalmış bir hatır işte

Satır bile değil belki, ucuz şair kelâmları.

Benim dilimde deniz tuzu kötülüğü!

Senin gözünde neyse ney

dinle ama;

Ben seni,

hep,

üşüyeceğim.

İnan

yalansa,

kemiklerim sızlasın yattığım yerde.

Canımın buğusu!

Ne tesadüf, ne de rastlaşmaydı bizimkisi.

İnan ki...