Cansız Fidan Söylemez Türküsünü

Çocuklar gibi

Koşmak isterken

Paris sokaklarında ben;

Renkli balonlar tuttu ellerimi,

Uçup gitti gövdem,

Bir kıyımın sofrasına.

Neden

Zaferi yüreğinde yaşayanlar

Neden düşürülür yere amansız?

Louvre müzesin'de

Tebessümü duvara haps edilen

Mona Lisa!

Champs- Elysees'e yol alan umutsuz

Ve yorgun emekçiler!

Şu dinmeyen şarkılarımıza

Kulak veren özgür düşünce!

Hangi ölüm

Yeni bir fidanı düşürürken yere

O en barışçıl umutları

Sürükler kutsal ülkeme?

Sen ey güneş ana

Yarınlar ekilirken toprağına

Şu Munzurun çığlıgı

Kaçıncı ölümün akşamında

Kime uzatır ateşe verilmiş ellerini?

Susarken özgürlük uğruna ölenler,

Kim ezber bozmadan söyler türküsünü?

Şimdi içimde gezinen hüzünler

Yeni filizlenen fidana yol alırken

Bir ses duyulur kıyısında ömrümün,

-Cansız fidan söylemez türküsünü.