Çare Siz
Üşüyor
kalbimin akşam üstüsü çare/ siz !
El uzak,
Vicdân nankör
Hıçkırıyor sırtı dönük bekleyişlerim
Bitmiyor içim de neden ? Dürtüsü
Kala kalmış
Kimlerin umuduna yanmış ciğerparem ?
Fabrika dumanı,
Kimyasal atık çaresiz'liğime kalkışanlar !
Vagon, vagon kırılganlığımı
Taşıyor kirli limânlar
Üşüyor
kalbimin akşam üstüsü çare/ siz !
Sırtında kamburu yaklaşıyor yarınımın;
Karın ağrısı sâbrım
Ve tâhlilsiz güvenlerim var.
Çare siz ; Yanaştım bakın
Biçâre bakanlar oldu
İzlediler, sustular, kayboldular
Benim yangınım kendi içimde
Yanmaktan korktular.
Üşüyor
kalbimin akşam üstüsü çare /siz !
Sarpa sarmış
Dağınık makara
Dikiş ipliği gibi düşüncelerim
Sol yanım sökük,
Bir omzu kırık umudumun
Başı dik varlığımın
Birtek emeğimin boynu bükük
Üşüyor
kalbimin akşam üstüsü çare siz !
Nedenleri soruyorum neden/siz
Varlığıma nânkör
Neden böyle
Care sizler'siniz ?
Murat Çakıroğlu