Çaresizlik...

Kaç kere namlunun ucuna verdim numaranı

Ve kaç kere sesini duymaktan vazgeçtim..

Canevimden vurdun , yıktı hasretin...

Bakma benim gün gibi ikiye bölündüğüme,

Yeşil dallara bağlı kalmış altın bir kafeste

Yanmazdım öldüğüme......

Gururumu toplamaktan yorgun bedenim,

Sabır meleğini kovdu dün gece

Yolcu yaptı ruhumuzu , aynı kedere...

Ne geçici bir mevsim, ne göçücü bir kuşum ben

Sadece,

Unutulmuşların korkusuydu çöken içime...

Bir düşe sarılıp uyumak istedim, korktum uyanmaktan,

Kaç kere namlunun ucuna verdim numaranı,

Ve kaç kere vazgeçtim , sesini duymaktan...