Çatılar

Kaç saçı kuruttunuz siz çatılar

Kimleri güldürdünüz ali nazik gibi yüzler

Düş avlularımın üstünde dolaştınız yıllarca

Yıldızlarımızı, gecelerimizi katlettiniz hunharca.

Şimdi çatımıza bakanlar görürler ahşap ve tuğla.

Yağmur damlalarına karışan pembe düşlerden eser yok

Kılık kılık evlerin üstünde nakarat gibi...

Sarışın yalnızlıkları anlatınız esmer esmer...

Sahipleriniz habersizce gecelerken

Şimşeklere, karlara göğüs gerdiniz

Yağmurları tutukladınız teker teker

İçinizde yaşanırken kaos geceleri

Dışınız ise ahşap ve tuğla...

Hani sizlerdiniz bu yetim sokakların bekçisi

Ama unuttunuz çaresizce geceleyenleri

Camii avlularında, kamyon kasalarında...