Cazbant
Kökleri içimde saklı
felaket senaryolarının en ortasında
gündüzleri şuleler çıkaran bir metafor yaparım
yastıkları dağıtıp
müziğin evrenselliği bir kez daha gösterir kendisini
bestelerim fısıltının tatlarını
bemollerim tütsü kokulu
hayallerin hakimiyetinde kavga edercesine tartışılır
masallar yürekli insanlara göredir
hissetmelisin
masalsı müziklerin yakıcılığını
bu zihniyet yapısı
kıyıya vuran çocuk cesetlerini ayrıştıramaz
hayal olarak görür
acının heykelini
ellerinden öpüyor hocalarının
gerçeği hayalden ayıran çocuk
buğday kokan evler
yoksulluğa açılan pencereler
ve
yetimhane günlerini okur zihni
sonra orkestra şefi olarak çıkar karşımıza
günler çabuk geçiyor artık
ne var
bir oryantal dansında
bizi bu kadar çeken
alt üst oluşlar kısa mesafeli
kafa karışıklıkları yükseliyor
öfke hasatından nasibini alan kimse yok henüz
jilet çiğneyen kıza bir alkış da biz katıyoruz
her şey müziğin ritmine uygun
cazbant neşeli
cazbant eski zamanlarını özlüyor
dünyadaki yerini sorgulamaya devam ediyor.