Cehennem Ateşi

Gecenın yalnızlığında yatağımda uzandım ve sigaramı içime cektım

İcten ıce ağlayan bir ses benim adımı anımsıyordu

Butun nefretinin hesabını bana sorarak, kendıne bir kaçış yolu arıyordu...

Kafamda atmak istesemde içimdeki duman buna izin vermıyor

Nefesımın kesıldığını,bedenimı ele almaya calısan görülmeyen haykırıs

Benden intikam alırcasına kalbımı avuclarının içine alıp, sıkıyordu

Gözlerim bensiz hareket ediyor ve kendını kapamak ıstioyrdu dunyaya

Engel olmak ıstıyorum ama hiç bir çabam yeterlı olmuyor ve sesim kesılıyor

Yok olduğumun farkına varıyorum; yavas yavaş dudaklarımın arasındakı sıgara ile

Ebediyete doğru kapanan,bedenden ayrılan ruhumun sızısını hisediyorum

Yükselen ruhumla bedenıme bakıyor ve benı cağıran sese yaklaşıyorum

Gökyüzünden son kes toprak ve sudan olusan dunyaya hüzünle haykırıyorum

Son bir sans diyerek, ama git gide ısınmaya başlayan sıcaklık, korkularımı kabarttı

Cehennemın ucsuz bucaksız ateşlerı benım için alevlerini sacıyor,kendısıne cekıyor

Engel olamıyorum,adaletin ateşlerle sağlandığı bir yerde buldum kendımı

İçinde cırpınıyorum,yandıkca yenılen ruhun acısı, yok etmiyor benı...

Kulağımı acıtan cığlıklar ,dostumun ve düşmanım ateş olduğu bir cehennemdeyim

Kurtaracak ellerın olmadığı ,acılarımı sona erdırecek zamana mahkum edildim

Anlamakta geç kaldığım dunyanın özlemı ile kavruldukça pişmanlığımla doluyordum

Kendı varlığım huzuru için, insanlığa emanet edildiğimi unuttuğumu anımsıyorum şimdi

Yaptıklarımla yüzleşıyor ,kendıme sonsuz bir ceza hazırladım; bunu biliyorum!