Çek Artık Kalemini

Yasaklar, tabular ve korkular

Yüzünden

Yüreğini demir parmaklıklarla

Çevreleyen yazarlar vardı

Ayağında prangalar

Ellerinde kelepçeler

Kalem tutamazlardı

Kokuşmuş yaşam düzeneğine

Geri dönmeyen sevgiliye

Bahtsız kadere darılmışlardı

Dağa, taşa, denize ve güneşe

Artık bakamazlardı

Bembeyaz kağıtları vardı ama

Çantada taşırlardı

O çantada ümitleri hayalleri

Bir başka dünya düzenleri vardı

Anlaşılmamaktan, anlaşılmamaktan

Ve anlaşılmamaktan yakınırlardı

Öğretmeye cesaret edemediklerinden

Tüm bilgeliklerini beyinlerinde saklarlar

Paylaşamazlardı

Her düşüncesiyle alay edilmiş

Hiç bir yazısı değer görmemiş

Çoğuda doğrudan çöpe gitmiş

Artık yazamazlardı...

Ve tanrı buyurdu

Kılıç çeken, kılıçla ölür

Çek artık kalemini..