Çek Ellerini

diş, diş

dökülürken

baharlar içimde

moru menekşesinden kayıp

kırmızısı gelinciğine hercai sürgünüm belki

tuzu,

kerpici

pul, pul dökülen

üzeri, üzerine devrilen,

devrimlenen enkaz bakışlı duvarım belki de

kim bilir

kendi kendineadımsanmış, uykusu kaçmış,

hanı, hancısı olmayan yolum, yolcuyum belki de

ey

suyunda,

kuytusunda

ateş beslediğim hayat

payıma daha kaç yangınsın söyle

ya da

çek ellerini

çek üzerimden

tırnakların battıkça hüznüme

bu akşam da bir ben daha kanamasın geceye..