Çek Ellerini Bedenimden

-Ya hiç konuşamadan sessiz kalanlar-

ben çocuğum,

güneşe merdiven dayamış

haram değmeyen

hayallerim var

gökyüzü benim

denizler benim

mavi de benim pembe de benim

yaşamın başlangıcında

bahar dalıyım

dilediğim kadar açar çiçeklerim

dilediğiniz gibi derleyin beni

sevin...

-çocuklar büyüyünce canavar mı olur anne?

sen,

sen,insan olmayan mahluk

çek elini bedenimden

leş kokuyorsun

vicdansız ellerini uzak tut benden

insanlık dışı dürtülerinle

yok etme yarınlarımı

ç/alma masumiyetimi

söktüğünde hayatımı

dikilmiyor yaralarım

duvar diplerine siniyor yüreğim

kışlar birikiyor penceremde

ellerim üşüyor

bedenim titriyor

çocuğum ben,

sokakta oynayan

otobüslerin camından bakıp

telgraf tellerini sayan

kokuşmuşluğunla

yok etme beni

irin akan bakışlarını

uzak tut bedenimden

eline bulaştırdığın kan lekeleri

küf kokuyor

yaklaşma bana

güneş yüzlü çocuğum ben

damla damla büyüyor yaşım

ellerim küçük yüreğim büyük

pürüzsüz tenimi soldurma

toprakları bereketlendiren

sevimli tomurcuğum

kurumuş gül gibi

kırılgan dallarım

hoyratça

adice

şerefsizce

kırma dallarımı

ışığımı söndürme

dokunma bana

tecavüz etme

dövme beni

musalla taşı değil yerim

öldürme beni

yok etme

senin çürümüş yüreğini

kara yüzünü

toprak bile kabul etmez

insan değilsin sen

yüzsüzsün

çıbansın

gidecek yerin yok

yok...