Çek Hayat Tetiğini

gece karanlığa bürümüştü kendini,

zaman aşımına uğramıştı gündüzler,

ne kadar incitmişti gün içinde kimbilir !

sevdayı,heyecanı,ve geleceğimi.

bu nasıl bir hayattırki !

ne başı ne sonu belli,

hep besledim yıllardır,

dost diye hüzünleri;

hayat çoktan geçmiş kendinden,

yitirmiş geleceğini;

çek hayat tetiğini..!

çek vur kendini.

çekildi gözyaşlarım,kurudu pınar!

ayrılık var kaderde,gördüğüm kadar,

kiraz renkli şafaklar yok..

sökmüyor artık eskisi gibi,

sevemedim acıları !

söyleyim ben söyleyeceğimi,

sonra çekin benim ipimi,

bir gönülde bulunmadan,

yabir göze yaş olmadan;

belli et hayat,artık rengini;

çek hayat tetiğini,!

çek vur kendini.

duyguların şairi

boyabat"lı.