Çekil Be Gönlüm

Adını anmıyor girip çıkanlar

Hancısın sayısız yolcu olanlar

Farkında değilsin geçti baharlar

Artık kabuğuna çekil be gönlüm

Kendince fütursuz çılgın yaşadın

Sevgiler bahşettin dertler kazandın

Devrilen yılların altında kaldın

Artık kabuğuna çekil be gönlüm

Yoruldum sayende gözün kaymasın

Başıma olmadık derdler açmasın

İçinde küllenen ateş yanmasın

Artık kabuğuna çekil be gönlüm

Dinlemez sevdiğin gönül yaşını

Acıtır aklından alır başını

Kaçırma olmayan ağız tadını

Artık kabuğuna çekil be gönlüm