Çekil Git Başımdan...(yalnızlık)
(03.10.2008)
Sarısı düşmüş ,sonbaharın soğuk rengi ufka
Vuslatın yüz karası, soluk benizli yalnızlık
Utanmassın, gövdeden kopsada yerde birleşmiş
Rapsodi yapan solmuş yapraklardan
Bankta oturmuş işveli aşıklardan...
Kıskanırsın sanki çökersin içime acımadan
Git yalnızlık , çekil git artık başımdan...!
Hep geceyi sevdin gelirsin en siyahında
Şu tek başına duran ay bile
Denizle birleşir Yakamozlu muhabbette
Sen yine beni seçersin en zifiride acımadan
Git yalnızlık, çekil git artık başımdan...!
Yağmurlu günlerimin acımasız gardiyanı
Damlalar bile toprakla birleşirde
Can verirken tabiata
Can almak için gelmişsin sanki beklersin pusuda
Acımasız ve sinsi yaklaşırsın en melankolik anımda
Ne olur Gitt yalnızlık, çek git artık başımdan...!
Gel ey sevgili hiç ummadık bir anda
Gelde utansın şu yalnızlık, utanmazlığından
Ecirler bitmiş takat tükenmişken
Gelde...
..... son bulsun...
.......... bu yalnızlık...
............. Çekip gitsin başımdan...!