Celladım Zaman

Tutmak mı zamanı yoksa

tutunmak mı zamana ?

Vaktin tik taklarından

kaçmak mı yoksa

En buhranlı anların çığlık atası tuttuğunda?

Geçmeyen vakitler mi bizleri kelepçeledi kederin tam ortasında?!

Yoksa beynimiz mi labirentledi zamanın çıkışını ?!

Nasıl mıhladı zaman beni de bu sisli havanın içinden çıkamadım?!

Saniyeleri kâbusum ettiği

yetmezmiş gibi ,

Kederimi de başıma celladım kıldı.

Aksaydı ya

Hem başı hem sonu parıldayan en huzurlu anımı salıverdiği

saatlerdeki gibi..

Bir saati bir gün kederlerin,

bedeli belli!

Zaman geçseydi ya

en hafif anlarımdaki gibi.

Sürüklenseydi ya

kederimle birlikte baş başa.

Akıtsaydı ya

kinini, öfkesini, zehrini toprağa.

Zaman, tutmadım seni;

tutma beni!

Kederimden öleceğim şimdi..

..