Çember
bazen kaşlarının ortası belirir bozkırda
çekik gözlü bir ceylan gibi bakıyor dünyaya
iskemle üzerinden
bağdaş kurup oturmalarımız geldiği vakit aklıma
uysal çocuklar inecek sokağa
küfürsüz
şiir gibi kızlar göreceğiz kuzeyde
alt tarafı oynak bir kaç kelime dudaklarından
akacak caddeye
insanlığımızı yaşamadığımız bir başka gezegen
düşlediğimiz oluyor gece yarıları
briketler üzerinde
çok değil az önce
su içtik biz hayalimizde
kana kana kandık bir kaç güzel söze
bir tarafı kandırılmış adamlardık felçli
matematiksel hesapla diğer yarısı
denge unsuruna eşitliyor hayatımızı
çarşıdan eve döner gibi
dönüyoruz kendi yörüngemize
sessiz, suçsuz ve dairesel
duraksadığımız son nokta oluyor çember
kendi içimizdeki değişkene yabancı
bir cüce beliriyor karşı kaldırımda
yalnız senin sesin
ve sigara kokan nefesin
damgasını vuruyor buğulu cama
işte o saat ağlıyor tasa
göbek atıyor endişe kendi mekanında
kendi odasında rutubete yakalanıyor muamma
bazen kaşlarının ortası belirir bozkırda
çekik gözlü bir ceylan gibi bakarsın dünyaya
sınıfsal çelişkiler yaşıyoruz onunla
bağdaş kurup oturmalarımız geldiği vakit aklıma
konuşamam beni hırpalayan boşlukla
miyopluğumdan öte bir şairlikle
"suskunluğu hem pozitif
hem bilimsel
seviyorum seni hem insanca
hem şiirsel"
black_1