Cengaver

Seni unuttum

Yalnızlığım

Seni unuttum

Beni bencil yapan acılarım

Seni unuttum

Demek isterdim sevgilim

Bir gün dedim hep

Bir gün o duvarları yakıp yıkacak

Bize karşı duran

Hep aşkımızı sorgulayan dudakların

Hakkından gelicek

Öyle bir cengaverki

Yağız atına binmiş

Elinde mızrağı

Dünyamızı yıkanlara karşı

Savaş açacak

Biraz daha bekle deniz

Birazdan fırtına kopacak ve

Fırtınanın ardından

Kocaman bir gül buketiyle

Kapımı çalıcak dedim içimden

Belkide öyle olmasını istedim

Belki bende senin gibi kabullenemedim

Cesaretini yok ettiğini

Hayata karşı ne kadar kırılgan olduğunu

Bir çocuk gibi korunmaya muhtaç olduğunu

Kabullenemedim

Yüzündeki o gülüşün ardında sakladığın

Hayata karşı korkaklığını

Bende suçluyum

Göremedim gözlerinin yalan söylediğini

Beni her sevdiğini söylediğinde inanmak

Daha kolay geldi

İçimde biryerlerde sevilmeye muhtaç

Bir genç kız varmış demekki

Birşeylerin hep beklediğin gibi gerçekleşmeyeceğini

Düşünmeden bir saniyenin bile seninle olmak

Olduğunu düşünerek geçirmişim

Ne yazık ki sevgi kendisini yenilemezse

Eskisi gibi olmuyor

Bizde eksilen, kırılan, kendini yok etmeye hazır hale gelmiş

Duygular baş gösteriyor

Her kurtulmak istediğimizde bir yenisini eklediğimiz

Duygularımız

Seni unuttum evet şimdi

Söylüyorum

Seni unuttum gibi

Seni unuttum mu yoksa

Evet evet seni unutuyor gibiyim