Cenin

bir cenin

hercai dünyaya düşmeden önce

sorsalardı

kendi kendini parçalar

düşmeden dünyaya düşerdi o ruhsuz bedenden

üvey bir hayatın öz acılarıyla savrulan

sarı sonbahar yaprakları gibi

kalabalık ve bencil insanların ayakları altından

kayıp giden zamanın

zamane çocuğudur artık

dünyadan düşecek düşündükçe!

...