Cenin Duruşunda Küsmelerim

ay tutuldu içimde

tutuk yaşamlar bana tutundu.

buhulu atmosferinde,

dansım bitti deli özgürlükle.

şimdi cenin duruşunda küsmelerim.

küsüyorum, vuku bul!

senfonisine alışık olmadığım

aysız, yansıması öksüz gecelere.

kulağımı tırmalıyor bu gri senfoni,

şefsiz bir orkestra eşliğinde

içime akıttığım nehirde boğuluyor

caresiz, dışlanmış, kavgasız notalarım

alışamadım sarılışlarının ayazına,

kuru topraklı tarlalarında,

karışamadım yalınayak senkronize adımlarına.

sen karışırken farazi cümlelere telaşla

sarmalıyor beni yatağımın kenarında

cenin duruşlarım.