Cennet Rüzgârı

Gün/eşime...

Baktığım her yerde

Yaralıydı bütün kuşlar

O yüzden

Çocukluğumda kaybettim gözyaşlarımı

Arındırıp geleceklerdi yaşamı

Gelmediler!

Tohum saldım kuraklığına toprağımın

Sabi nefeslerde

İzlek düşlerimi sakladım

Şark atlıları

Gelip geçti

Boylarımdan

Hiç biri

Sökemedi köklerimi

Ne cellât oldum

Ne de kurban

Döş dövmedim artları sıra

Adım korkağı

Yanılsamalarım da

Hep

Kurşuna dizdim sabahlarımı

Sustum

Şimdi

Gün/eşsiz

Uzun yılların ardından

Geri döndü

Yaşlarım

O halde

Vaftiz et

Yüreğimi

Gözyaşıyla gelen

Cennet rüzgârım...