Cennet Ve Cehennem / Dünyam
Kimssesiz aşık yüreğim
Sensizliğe gelecek demişken biçare
Bir de sen sessizliğe beni hapsetme ey yar...
Tebesümün katili, acının celladı gözyaşı
Göz pınarlarımda yine yatmışken pusuya
Engel ol sevdiğim
Halime güldürme şeytan kaderi
Ben alıp başımı giderken aşktan
Bir de sen benden gitme ey yar...
Blirsin aşkına layık olamayan beni
Şefkatine hep muhtacım
Bir çift sözüne mahkum
Güneş tenine mecnun
Deniz gözlerine meftunum
Ve kalbine ezelden ebediyete vurgun yüreğim...
Aşkını maziye gömüp unutmak için seni
Derdime deva sansam da başka bir şehri
Nedeni gerçeğin acımasızlığındaki çaresizliğim
Aşk-a vuslat bana yalnız hayal sevdiğim
Gelecekte sen ve ben olabilmek için
Düşlerdeki 'biz'i artık silmeliyim...
Lakin bil ki benim tek şehrim sensin
Nefes aldığım hava, yürüdüğüm sokaklar
Işığım, karanlığım, rengim hep sensin, sendin
Şimdi bu aşk kentini terk edip gitmek
Rüyalardaki aşık peri senden geçmek
Bambaşka alemlerde kabusa uyanmak değil de nedir ey sevgili ?
Ölmeden ölmek benimkisi...
Ama yine de sen bu aşık kulu
Yapayalnız bırakma o hayatta
Eksik olsa da yüreğin bana ait sevgiden
Sen eksik etme gölgeni bedenimden
Ömrümü sensiz bırakma ne olur...
Unutma, tüm dünya yanyana gelse de
Etmez yüreğime bir sen daha...
Cennet de cehennem de bu dünyada sensin bana...