Cennetim

ne zaman yüzümü görse çiçek gibi açardı

ayrılık vakti gelince gözleri dolup taşardı

içindeki her hevesi benimle yaşardı

biran küsüp darılsam mahsunca yüzüme bakardı

işte benim öyle bir cennetim vardı

yan gözle bakanın gözlerini oyar

ben bakarsam da küser darılırdı

kıskandırmayı çok severdim

böyle yapınca da hemen ağlardı

işte benim öyle bir cennetim vardı

gül koklamam üstüne allah şahidimdir

ayrılmış bile olsak benim tek gerçeğimdir

o benim canım kaderim ezelimdir

yer yüzüne bir daha yeniden gelsem

ilkim evvelim yine tek sevdiğim cennetimdir