Cennetin Ilk Günü

son şansımsın

İyi kalabilmem için son fırsatımsım

çamura hiç bu kadar yakın olmamıştım

bulanık görünmemişti hiç bu kadar suretim

yaşamın kirinden kaçamıyor insan

sisli hürriyet bizimkisi

üzerime değen kire alıştım

kuruyunca ufalıyorum geçiyor,

suya tutunca hiç bir şey görünmüyor.

bulanıklığım doğumumdan,

etimi hissettiğimde kaçmak istememden,

dönüşüm senden dünyaya,

ellerinden,

dokunmandan,

beni mutlu kıldığın anlarımdan.

son şansımsın

dünyayı sevebilmem için son fırsatım,

hüznümün kepenklerini indirmem için son zamanım

ömrümün gece yarılarında dönüşümümsün

tutuklu halimin değişmesi için iznin gerek

bilincimden sıyrılması için kelepçelerin

seni seviyorumun şart

bir gece uykudan adınla uyanmak

tüm savunmalarımın ana noktası

bir gece sana inanmak rüyalarımda

tüm suskunluğunun açılımı

biriken hayırlarının karşılığını istiyorum

her hayırın için bir gülüş

her kopan parçam için bir söz

protezde olsa bir sevgi istiyorum yüreğinden.

çekiliş tarihi ne zaman aşkımın,

büyük ikramiyeye yakınlığım

kalbinin kaçta kaçı kadar

kaç metre karesinde yaşayabilirim ömrümü

ne kadar süreyle ikametim sürer

hayatımın kurtuluş tarihi ne gün,

bitecek mi bu kanlı özgürlük mücadelem

başlayacak mı aşka hüküm direnişim

İşgalden ne zaman kurtulacak bu inanca aç yüreğim

bu hasta adam koşacak mı yeniden.

son şansımsın

dar geliyor artık aşkın kalbime

topuklarına basıyorum aşkının

kalbim yaralar içinde

sığmıyorum hiçbir yere

sığmıyor sevgim dört duvar kapısız hiçliğime

pencereler açıyorum bir tek sana inancım için

sana inanmak istiyorum

seninle sevilmek

seninle hak etmek

seninle sorgulanmak

seninle aklanmak

seninle cennetin ilk gününde ölmek

ölümsüzleşmek.