Cennetler Mekanın Olsun

Toprağında devrildi bir çınar daha;

Kabrin nur, şehitlik makamın olsun.

Şimdi ise emaneti baki olan Allah'a...

Kabrin nur, cennetler mekanın olsun.

Hastalıklarla geçti bütün uzun yılların,

Soldu güzel çiçeklerin, sarktı dalların.

Sonunda ebediyete ayrıldı yolların;

Kabrin nur, cennetler mekanın olsun.

Topraktan geldik dünya denen pazara,

Bizler de gireceğiz topraklı bir mezara.

Hak dilerse cennette görüşmek üzere...

Kabrin nur, cennetler mekanın olsun.

Beyaz rahmet yağdı, toprak dirildi;

Ama sen gidince yürekler daraldı.

Bir imame koptu ve tesbih dağıldı;

Kabrin nur, cennetler mekanın olsun.

Dünya zindanında tahliye olup gittin,

Giderken dönüp son bir bakış attın.

Geride dili dualı çok evlatlar bıraktın;

Kabrin nur, cennetler mekanın olsun.

Bir müezzin sela ile sonsuza uğurladı,

O ses yüreğimizi yaktı, kavurdu, harladı.

Sanki yüzün güldü, gözlerin parıldadı;

Kabri nur, cennetler mekanın olsun.

Yanında olamadım, hakkını helal et bana,

Gözyaşlarım yerini inan bırakıyor kana.

Fatihalar, felaklar hep hediyemdir sana;

Kabrin nur, cennetler mekanın olsun.